Cultuur+Ondernemen

Stichting Cultuur+Ondernemen is hét kenniscentrum voor ondernemerschap in de cultuursector. Lees meer of plan direct een oriëntatiegesprek.

Filmmaker

John Appel

LinkedIn Website

Ik help te ontdekken hoe je op een andere manier naar je film kunt kijken, wat het ‘drama’ is, wat iemand een geschikte hoofdpersoon maakt. Ik geloof in de kracht van de beperking onder het motto: less is more. 

In 1987 studeerde John Appel (1957) af aan de Nederlandse Film- en Televisie Academie met de documentaire ‘Radio Daniëlle’, een portret van een lokale radiopiraat. Deze film, bekroond als beste eindexamenfilm, toont Appels interesse in ‘de dramatiek van het alledaagse’. In 1993 maakte hij zijn eerste bioscoopdocumentaire ‘Johnny Meijer’, over de laatste dagen van de in vergetelheid geraakte Amsterdamse accordeon-virtuoos. Deze film getuigt van zijn hang naar ‘Amsterdamse blues’.

De film ‘André Hazes – Zij gelooft in mij’, bekroond met de Joris Ivens Award op het IDFA 1999, is de grootste documentaire bioscoophit van de afgelopen 50 jaar. In 2003 maakte hij de film ‘The last victory’, over de beroemde paardenrace van Siena, de Palio. Deze film won twee Gouden Kalveren en werd veelvuldig internationaal bekroond en genomineerd als Best European Documentary 2004.

In 2009 maakte hij de persoonlijke film ‘The Player’, over de goklust van zijn vader. Naast een aantal internationale prijzen werd de film ook genomineerd als Beste Internationale Documentaire op het IDFA 2009. Zijn meest recente film ‘Wrong time, wrong place’ (2012), de internationaal bekroonde openingsfilm van IDFA 2012, onderzoekt de rol van toeval en noodlot in het Noorse drama rond Anders Breivik. 

Een kenmerk van alle films is de voorkeur voor volkse hoofdpersonen en eenzame helden met weemoed, herinnering en dood als thematiek. John Appel: ‘Ik maak mijn films op basis van uitgebreide research en intuïtie. Tijdens mijn research let ik niet zozeer op de feiten, maar vooral op de kwetsbaarheid van mensen. Ik noem dit ‘emotionele research’. Tijdens het filmen – meestal op 16 mm – ga ik altijd zeer selectief te werk. Ik geloof niet in keuzes achteraf op de montagetafel, maar juist tijdens het draaien.'

'Ik maak mijn documentaires vooral zonder dat de camera loopt, door aanwezig te zijn, rond te hangen, vertrouwen te winnen.’

Over mentoring

John: 'Ik heb zeer veel ervaring in het begeleiden van (jonge, beginnende) filmmakers. Ik ben mentor geweest bij diverse workshops in binnen- en buitenland; onder andere de IDFA-workshop, de Binger-workshop en op de Filmacademie. In het Midden-Oosten begeleid ik jonge filmmakers in het Greenhouse Development Program. Hieruit is een aantal prachtige films ontstaan (onder andere ‘5 Broken Cameras’)’.

'Ik ben ook mentor bij de Aristoteles Workshop in Roemenië, waarbij binnen een maand ter plekke een documentaire wordt gemaakt. Als ik filmmakers begeleid, wijs ik ze vooral op de keuzes die je vooraf kunt maken, de focus op wat je precies wilt vertellen, het zoeken naar een gelaagdheid waardoor de film het onderwerp ontstijgt. Ik geloof niet in een dichtgetimmerd script. Ik vind juist dat je een film zo open mogelijk moet ingaan, maar wel met een visie vooraf. Ik help vooral te ontdekken hoe je op een andere manier naar je film kunt kijken, wat het ‘drama’ is, wat iemand een geschikte hoofdpersoon maakt. Ik geloof in de kracht van de beperking onder het motto: less is more.’

Bekijk hier met welke mentoren wij nog meer samenwerken, lees alles over ons mentoringtraject of neem contact op met Christine voor vragen of aanmelden.    

Wat Cultuur+Ondernemen kan doen voor kunstenaars, culturele organisaties en bedrijven

Bekijk ons productoverzicht